پس باد همه چیز را با خود نخواهد برد
September 19, 2008
پس از چند ماه انتظار، دیروز آقای روشنگر به من اطلاع دادند که نشر مروارید رمان «پس باد همه چیز را با خود نخواهد برد» نوشتهی ریچارد براتیگان را منتشر کرد. از این فرصت استفاده کردم و مقالهای هم در شناخت و نقد آثار براتیگان ضمیمه کتاب کردم. امیدوارم این مقاله برای شناخت بحثهایی مانند عشق به بدویت و خاستگاه نظریهی تعالی در ادبیات آمریکا و نقش عامل بازی در ادبیات پست مدرن مفید باشد.«پس باد همه چیز را با خود نخواهد برد» همانطور که آقای اسدالله امرایی در مقالهی اعتماد اشاره کردند، داستان پایان کودکی یک مرد چهل و چند سالهی آمریکاییست که در اثر یک سوءتفاهم رفیقش را در دوازدهسالگی به قتل میرساند.توجه داشته باشیم که براتیگان مخالف خشونت بود و در این کتاب که آخرین کتابیست که از او پیش از خودکشیاش در سال هشتاد و چهار میلادی منتشر شده، از اساطیر مدرن آمریکا و چهرههای اساطیری مثل ژنرال کاستر بهره گرفته و با یک داستان سینمایی و خواندنی خشونت و نقش اسلحه در جامعهی آمریکا را نشان داده است.
بسیاری از صحنههای این کتاب در داستانهای کوتاه براتیگان هم آمده است.«پس باد همه چیز را با خود نخواهد برد» از قلمرو ادبیات تلفیقی میآید. براتیگان در این اثر تلاش کرده با تکنیکهای سینمایی داستانی را روایت کند و دستآورد او برای ما این است که با این تمهید جامعهی آمریکا پس از جنگ جهانی دوم را بازآفرینی میکند.
با این کتاب مهمترین آثار براتیگان در ایران منتشر شده است. سه رمان دیگر میماند که آنها هم از نوع ادبیات تلفیقی هستند. در مقالهی براتیگانشناسی که ضمیمه کتاب است به تفصیل از این آثار سخن گفتهایم.
ابتدا قصد داشتم کتاب را «پایان کودکی» بنامم. ترجمهی آلمانی از این اثر که توسط آقای گونتر اونهموس و زیر نظر براتیگان انجام شده، با نام «پایان کودکی» در آلمان منتشر شده است. اما آقای روشنگر عنوان: «پس باد همه چیز را با خود نخواهد برد» را پیشنهاد داد که ترجمهی دقیق عنوان اصلی کتاب و سطری از ترجیعبندیست که فصلهای کتاب را از هم متمایز میکند. اگر آقای روشنگر نبود، هرگز من این کتاب را ترجمه نمیکردم. آقای روشنگر از نخستین کلمه تا همین امروز پیگیر ترجمه و انتشار این کتاب بودهاند. از او و از دوست عزیزم آقای بهروز شیدا صمیمانه تشکر میکنم.
ترجمهی رمان جاده نوشتهی مککارتی همراه با مقالهای در شناخت ادبیات گوتیک در وزارت ارشاد و فرهنگ اسلامی همچنان منتظر دریافت مجوز است. از این داستان فیلمی ساختهاند که بهار سال آینده اکران میشود. امیدوارم تا آن موقع ترجمهی این کتاب هم در ایران منتشر شود.و رمان سفرکردههای خودم هم بیش از دو سال است که در ارشاد مانده. به من گفتهاند پانزده بار این رمان را خواندهاند و تاکنون حتی یک مورد هم نبوده که به ناشرم، نشر نی ابلاغ کنند. با این حال این رمان هم مانند بسیاری از آثار دیگر هنوز مجوز نگرفته است.
در فصل: یادداشت ها
